Natuurlijk heeft het met smaak te maken, of je houdt wel of je houdt niet van Abstracte schilderijen. Over smaak valt immers niet te twisten. Vooral met schilderijen, en dan bedoel ik de echte, handgemaakte schilderijen, dus moderne, klassieke maar ook Abstracte schilderijen, die met liefde en aandacht gemaakt zijn. Eventueel n opdracht, maar ook vaak ontsproten aan de fantasie van de schilder, die er vaker wel dan niet een zekere betekenis aan gaf. De plaats waar hij zich bevond, de herinnering, de associatie. Het mooie is dat de kijker er eigenlijk altijd zijn eigen interpretatie aan geeft. Zijn eigen herinnering, of associatie. Maar, dat mag. Dat vindt de schilder eigenlijk altijd mooi, dat hij iets heeft gecreëerd waardoor de kijker teruggaat in de tijd, langer of korter geleden. En die herinnering kan ook vervagen, of zachtjes veranderen, in een mildere versie, of een hele andere richting uitgaan. Met andere spelers erin.

Abstract is anders

Abstracte schilderijen is een apart hoofdstuk. Daar hou je van, of niet. Daar zie je wat in, of niet. Er zijn natuurlijk koers die abstracte schilderijen kopen om het kleurgebruik, of om de belegging. Die voelen er niks bij. Puur handelswaar. Of, bij gebrek aan een eigen gevoelsleven, neemt hij de uitleg van de schilder voor waar aan en denkt dat ook in de Abstracte schilderijen te zien. Zo is er ooit es een schilderij van een groot zweeds warenhuis tentoongesteld als ware het kunst. Hilarisch, de reacties van de zogenaamde kunstkenners. En tevens een heel groot compliment voor de schilder. Het mooie is dat echt ieder mens er iets anders in kan zien, in de fantasie op doek van de schilder.

Persoonlijk heb ik niets met kunst. Ik vind iets gewoon mooi. Of niet. Pas later kijk ik naar de prijs.